ymkje swart - kinderboeken

Binnenlanden van Afrika, 1826.
Een moedergiraf en haar jong worden verrast door jagers. De jagers slachten de moeder en het kleintje nemen ze mee. Het is een vrouwtje en de onderkoning van Egypte wil haar cadeau geven aan de Franse koning.

Hassan is haar verzorger. Hij zal de hele reis naar Parijs bij haar zijn. Er gaan drie koeien mee. Zij geven melk, waar het jonge girafje elke dag haar portie van drinkt. Met een feloek varen ze op de Nijl, dwars door Egypte heen.

In Alexandrië wordt het girafje aan boord van een schip geladen. In het ruim is heerlijk veel stro neergelegd. Zo bezeert ze zich niet tijdens het schommelen op de golven. Door een opening in het dek kan ze met haar kop in de zeewind staan.

Het schip steekt de Middellandse Zee over naar Marseille, een havenstad in het zuiden van Frankrijk. In de herfst van 1826 komen ze aan. Het girafje heeft nog geen hoef aan land gezet, of ze is al razend populair. De Fransen zijn wild van haar. Die winter blijft ze in de stad om aan het klimaat te wennen.

Saint-Hilaire, een beroemde Franse wetenschapper, onderzoekt de giraf. Hoe lang is ze? Hoe gedraagt ze zich? Hij vindt dat de giraf naar Parijs moet lopen. Zo'n wandeling is goed voor haar gezondheid. Bovendien kan iedereen haar dan onderweg bewonderen.

Hassan en Saint-Hilaire zijn wel bang dat de giraf last krijgt van de regen en de kou. Daarom krijgt ze als het regent een meterslange regenjas aan, met knopen rond haar hals. Zo loopt ze in ieder geval geen griepje op.

Van Marseille naar Parijs is een flinke wandeling. De giraf heeft achthonderd kilometer voor de boeg! Hassan, Saint-Hilaire en de giraf lopen voorop. De stoet wordt afgesloten met de koeien, een antilope en wilde schapen. Dit zijn extra cadeautjes voor de koning.

Elke dag wandelen ze een stukje en komen ze dichterbij Parijs. Alleen in de stad Lyon loopt het een beetje uit de hand. Iedereen wil de giraf zien! Want ze hebben nog nooit zo'n dier gezien. Op een gegeven moment staan dertigduizend mensen te wachten!

De giraf wordt rondgeleid op een plein. Ze knabbelt rustig aan de boombladeren en wandelt sierlijk op en neer. Het publiek vindt haar geweldig. Totdat er in alle drukte een paard steigert. De giraf schrikt hiervan en zet het op een lopen. Ze sleurt de verzorgers die haar bij de teugels houden mee.

Ver van alle drukte komt ze gelukkig tot rust. De dagen erna is Hassan heel voorzichtig met haar. Ze krijgt extra aandacht en een dubbel portie melk, want ze moet nog dat hele eind naar de Franse hoofdstad wandelen...

In juni 1827 komt de giraf eindelijk aan in Parijs. Als een dame wordt ze door de koning ontvangen. Ze krijgt een eigen plek in de dierentuin, de Jardin des Plantes. Hassan blijft bij haar. Tot aan het einde van 1827 kopen meer dan zeshonderdduizend Parijzenaars een kaartje om de giraf te zien.

Hassan en de giraf zijn beroemd. Het zijn net filmsterren of pophelden. Je kunt het zo gek niet bedenken of de giraf staat erop afgebeeld: schilderijen, luciferdoosjes, kussenslopen, speelgoed, handtasjes en borden. Zelfs de mode is, zoals de Fransen dat noemen, à la giraffe.